gtag(

banner114

banner113

banner115

banner116

banner117

banner118

banner121

KARDİYOLOJİ

21 Mayıs 2013 Salı 23:42
Bu haber 4466 kez okundu

Kalp damarlarının tamamen tıkanmasına bağlı gelişen tablodur. Sigara, DM, hiperlipidemi sedanter yaşam vb. nedenler en önemli faktörlerdir.

KARDİYOLOJİ
 KARDİYOLOJİ

 

MİYOKARD İNFARKTÜSÜ( KALP KRİZİ)

       ETKEN:

Kalp damarlarının tamamen tıkanmasına bağlı gelişen tablodur. Sigara, DM, hiperlipidemi sedanter yaşam vb. nedenler en önemli faktörlerdir.

       KLİNİK:  

 

Göğüs ağrısı genellikle künt bir ağrıdır. Genelde göğsün ortasından başlar ve sol omuz ve kola, sırta, boyun ve enseye, sağ omuza ve karın bölgesine yansıyabilir. bazen mide şikayetiyle bile karışabilir. Hasta korku, tedirginlik ve ölüm endişesi içindedir. Boncuk boncuk terler ve hastanın üzerine ani bir halsizlik çökmüştür. Nefes darlığı, hipotansiyon, soluklaşma, çarpıntı, bulantı ve kusma sık rastlanan yakınmalardandır.

GİZLİ KALP KRİZİ BELİRTİLERİ

Bazen hiç ağrı veya klinik bulgu olmayabilir. Sessiz MI yaşlı hastaların %50‘sinde göğüs ağrısı görülür. DM hastalarda %20 de sessiz MI görülür. Hasta şok tablosunda gelebilir. Ritm bozuklukları da sıklıkla izlenebilmektedir. Yaklaşık 1/3’ünde sol KY semptom ve bulguları saptanır. Bunlar dispne, ortopne,venoz dolgunluk, akciğerde raller, akciğer ödemine ait diğer bulgu ve belirtilerdir.

     TANI:

En iyi tanı şüphedir. Yani şüpheleniyorsan her şey normal olsa bile hasta izlenmelidir. Zaten testler genelde 2 saatten önce bulgu vermez.

      ** Göğüs ağrısı olan hastada ağrı çeşidi ne olursa olsun MI ekarte edilmelidir. MI hasta epigastrik ağrı veya batın ağrısı ilede gelebilir.

      ** Angina pektoris atağı geldiğinde hasta dinlendiğinde veya dil altı nitrogliserin (hipotansiyon varsa verilmez) verildiğinde, ağrı 3-5 dakikada geçer. Miyokard infarktüsünde ise ağrı geldiği zaman hasta dinlense bile ağrıda bir azalma olmaz.

             TANI TESTLERİ:

EKG: En erken tanı koyan testtir. İlk EKG ile %50 tanı konabilir. 15 dakika arayla çekilen EKG lerle tanı koyma oranı %90 olur. Ekg de ya ST elevasyonu, veya ST depresyonu ile beraber ters T olabilir. Q dalgası saatler içinde oluşur ve kalıcı olur.

          Inferior MI: II, III ve AVF, Lateral MI: I, AVL, V5-6, Anteroseptal MI: V2-4, Anterolateral MI: V4-6  Extensive: V2-6,  Posterior MI: V1

Total CK ve CK-MB düzeyleri: Erken değişiklik gösteren en değerli enzimlerden biri CK’dır. Total CK artışı, CK-MB artışı ile birliktedir. >4-8. saatte artmaya başlar ve 24 saatte pik yaparlar.

Artmış CK-MB/Total CK oranı: MI tanısında tipik kriter, total CK ile ayni anda CK-MB’nin yükselmesiyle beraber, 2 katı kadar artmasıdır.

Total LDH düzeyi: Akut MI’dan 8-12 saat sonra yükselmeye başlar. 3-6 günlerde pik yapar. Akut MI’lü hastaların %95’den fazlasında total LDH aktivitesi artar. 

Troponin: Kalbe kasına spesifiktir. Düzeyi 2 saat içinde normalin (normal:<70µg/L) 2 katına çıkar ve 4-6 saat içinde pik yapar. 3 saat içinde normal olursa MI dışlanır. Hasta yüksek troponinle gelirse demekki hasta 2 saatten önce MI geçirmiştir.

Miyoglobin: Kalbe özgül değildir. Negatif olması MI ekarte eder. Birinci saatteki duyarlılık %91, negatif prediktif değeri %99 dur.  Seri ölçüm ile 1-2 saatten sonra myoglobulinin 20 µg/l/saat artması, MI’ı gösterir ve %98 özgüllük sağlar.

           ** Myoglobulinin ve Troponin I seri ölçümü ile en yüksek duyarlılık (%85) ve özgüllük (%100) ile doğru tanı koydurur.

                  AYIRICI TANI:

Anjina pektoris : Enzim değerleri normaldir.

Sağ KY:: AST, ALT, LDH ve LDH5 yükselir.

Miyokardit: LDH ve AST ılımlı yükselir.

Sol kalp yetmezliği: AST ve LDH yükselir.

Akciğer embolisinde  LDH2 ve LDH3 yükselir.

Taşikardi: ALT Perikarditte: AST yükselir.

EKG KALP KRİZİ

 

Resim 009 YYY

 

 

Resim 008ffff

       TEDAVİ:

** Ölümlerin çoğu 1. saatte VF nedeni ile olur. Bu yüzden ilk tedavi ile ağrısı geçmeyen hastalar acil olarak ileri merkeze gönderilmelidir.

 

Kalp krizi Yapılacak işlemler sırayla:

Kalp krizi ilk yardım

Kalp krizi müdahalesi

kalp krizi anında yapılması gerekenler

kalp krizi aspirin

kalp krizi geçirene ne yapılır.

 

1.Hasta rahat edebilecek bir pozisyonda ( 45 derece) yatırılmalı ve sakinleştirilmelidir.

2. Aspirin 100-300 mg çiğnetilmelidir, (20 dk etkisi başlar)

3.Hemen maske ile veya kanül ile 5-6 lt/dk oksijen verilmelidir.

4. Kontrendikasyon yoksa (Kanama riski ) subkutan düşük molekül ağırlıklı heparin 1mg/kg kullanılabilir. CLEXANE® 6000 anti-Xa / 60 mg/0.6 ml: kullanıma Hazır Enjektör

5. DAS, DSS ve TA izlemi 5dk bir yaplımalıdır. EKG çekilmeli ve olanaklı isemonitorize edilmelidir.

   ** Ardından hasta zaman kaybedilmeden İleri merkeze sevk edilmelidir.

İLERİ MERKEZDE( KARDİYOLOGLAR ) KULLANILAN BAZI İLAÇLAR

** İleri merkezde kullamnılan ilaçların bir çok endikasyonları ve kontrendikasyonları vardır. Bu yüzden tecrübeli hekimler tarafından kullanılmalıdırlar.

** Bundan sonraki işlemlerde TA, DSS, ve komplikasyonlara göre tedavi verilir.

Ağrı : Hastanın ağrısı artarak sürerse 2-5 mg IV veya deri altı morfin sülfat yapılabilir. Gerekirse 5 dakikalık aralarla bu doz yinelenerek max: 20-25 mg'a kadar çıkılabilir. Morfinin solunum depresyonu yapması durumunda naloxone 0.4 mg IV, gerekirse 3dk aralarla toplam 3 doz yapılabilir.

Aritmi tedavisi: Fibrilasyona gelişirse kardiyak arrest yapabilir. Acil olarak CPR yapılmalıdır. Diğer aritmilerde klinik kötüleşiyorsa acil kardiyo versiyon yapılmalıdır. Bradikardide 0.5-1 mg IV atropin başlanır. 3-5 dk'da bir doz yinelenir. Total 2.5mg ventriküler asistolide 1 mg IV yapılır.

Hafif ve orta derecede kalp yetersizliğinde: Diüretiğe yanıt sıklıkla çabuk alınır. Furosemide 10-40 mg IV verilir. Gerekirse 1-4 saat aralarla tekrarlanır. Yeterli cevap alınamazsa 5µg/dk hızında başlanarak İV nitrogliserin veya oral nitratlar başlanır.

B bloker: Kontrendikasyon olmayan tüm hastalara 12 5 mg metoprolol IV verilebilir. Bu doz 5 dakikalık aralıklarla tekrarlanarak 15 mg kadar çıkılabilir. Sonra ağızdan 12 saatte bir 50-100 mg ile tedaviye devam edilir.

         Betabloker kontrendikasyonları: Bradikardi, kalp yetmezliği, hipotansiyon, II, III derece bloklar, astım, KOAH, uzun PR mesafesi vb.

Nitrat: (Spray veya dilaltı tb) hipotansif, bradikardik ve taşikardik olamyan tüm hastalarda kullanılabilir. 5 dakika ara ile 3 kez verilebilir. İSORDİL 5 MG

Tombolitik ilaçlar: Kullanılır.

 


 

KARDİYAK ARİTMİLER

              TANI :

** Tanı için detaylı bilgi için örnek EKG’ler sayfasına bakınız. (sayfa: )

** 12 derivasyonlu EKG tanıda en iyi yöntemdir.

Ritm: Düzensiz taşikardiler hemen daima atrial fibrillasyondur.

QRS dalgası:: QRS<120 ms genellikle SVT düşündürür. QRS>120ms ise genellikle ventriküler taşikardi düşünülür. Tanıyı doğrulamak için eski EKG nin görülmesi çok faydalı olacaktır. 

P dalgası:P-QRS ilişkisinin 1:1 olması SVT düşündürür. AV dis. veya ventriküler atriyal blok VT’yi doğrular.

SUPRAVENTRİKÜLER TAŞİKARDİ TEDAVİ YAKLAŞIMI

Hastanın durumu stabilse önce vagal uyarılar denenir. Sonra medikal tedavi denenebilir. hastanın durumu kötü veya kötüleşecek gibiyse kardiyoversiyondan çekinilmemeli hemen   yapılmalıdır. Aynı zamanda üzün süren stabil SVT dede kardiyoversiyon yapılabilir.

           Supraventriküler Taşikardi  Vagal uyarı:

Supraventriküler Taşikardi  Bebek ve çocuklarda:

Yüze tatbik edilen buzlu su uygulaması en etkin yöntemdir. Kafaya çok soğuk su dökülür ya da çocuğun kafası soğuk suya batırılır.

Supraventriküler Taşikardi  Yetişkin ve  adolesan:

Karotid sinüs 5 saniyelik masajı ( Karotis üfürümü yoksa) veya valsalva, göz küresi masajı ve diğer manevralar denenebilir

                       Supraventriküler Taşikardi  Farmakolojik tedavide kullanılan ilaçler:

Amiodaron: İlk tercihtir. 5mg/kg 20-60dk gidecek şekilde verilir. CORDARONE 150 MG 6 AMPUL

Adenozin: Bebekler, çocuklar ve ergenlerde başlangıç dozu 50 μg/kg bolus olarak verilir. Üikemizde maalesef bulunması çok zor ve pahalıdır.

Prokainamid :15 mg/kg 30-60 dakikada gidecek şekildeverilir.

Lidokain: 1 mg/kg, IV bolus olarak verilebilir.

    ** İlaç uygulamaları sırasında hemodinamik denge yakından izlenmeli, devamlı EKG monitörizasyonu yapılmalıdır

             Aritmilerde Kardiyoversiyonda  kullanılacak enerji seviyesi

SVT ,atrial flatter ,ventrikuler taşikardide senkronize tip kullanılır.

       Yetişkin: Sirayla  50 ,75,100,150 J

       Çocuk: Sırayla  SVT de 0,5 j/kg -1 j/kg -,2 j/kg, -3 j/kg -,4 j/kg (Yani 1-2 J/kg arttırılabilir.)

Atrial fibrilasyon, ve ventrikuler fibrilasyonda asenkronize tip kullanılır.

       Yetişkin :  300 j , - 360 j

       Çocuklarda: 2 j/kg,- 4 j/kg,- 6 j/kg (Yani 2 J/kg arttırılabilir.)

    ** Hastanın bilinci açıksa dormicum, ketamin propofol vb. ilaçlarla sedatize edilmelidir.

ARİTMİLERDE TEDAVİDE  PÜF NOKTALAR.

** Damar yolu açılmalı ve oksijen desteği sağlamalıdır.

** Asistolide direk adrenalin ve masaj yapılmalıdır.(CPR uygulamalı).

** Nabızsız VT ve VF de önce (max:3 defa) joul arttırılarak defibrilasyon yapılır. Ardıdan adranalin yapılır. Düzelmezse tekrar defibrilasyon yapılır. Düzelmezse antiaritmik amiodaron 5 mg/kg IV/IO bolus ve  Lidokain: 1 mg/kg IV/IO bolus yapılmalıdır. Aralarda mutlaka 2 dk kalp masajı (CPR) yapılıp değerlendirildikten sonra tekrar defibrilasyon yapılabilir.

** Klinik sürekli değerlendirilmeli Hemodinami bozulduysa derhal kardiyoversiyon ve gereğinde CPR uygulanmalıdır.

** 12 derivasyonlu EKG alınıp değerlendirilmelidir.

** Uzman görüşü alınıp hasta ileri merkeze sevk edilmelidir

     Bradiaritmide:  Önce Ventilasyon ve oksijenasyon düzeltilmelidir. Farmakolojik tedavi gerekirse en yararlı ilaç adrenalindir. Adrenalin doz: IV/IO: 0.01mg/kg (1:10000;0.1ml/kg) Trakeal tüp:0.1mg/kg (1:1000;0.1 ml/kg) ve 3-5 dak.bir aynı doz tekrarlanabilir. 

       ** Vagal tonus artışına bağlı bradikardilerde ise ilk kullanılacak ilaç atropindir. Atropin doz: 0.02 mg/kg Max doz: çocuklarda 0.5 mg, adelosan ve yetişkin 1 mg’dır)

      ** Kalp atımı düzelmez atım 50> veya klinik kötüyse kalp masajı uygulanır.

 


 

16 ADIMDA EKG DEĞERLENDİRME

 

Yaş

Atım

sayısı

 

QRS aks

derecesi

PR

aralığı

saniye

QRS

aralığı

saniye

R

V1’de

mm

S

V1’de

mm

R

V6’da

mm

S

V6’da

mm

1. haf

90-160

+60*+180 (+110)

0.08-0.15

0.03-0.08

5-26

0-23

0-12

0-10

1-3 haf

100-180

+45*+160 (+100)

0.08-0.15

0.03-0.08

3-21

0-16

2-16

0-10

1-2 ay

120-180

+30*+135 (+70)

0.08-0.15

0.03-0.08

3-18

0-15

5-21

0-10

3-5 ay

105-185

0*+135 (+65)

0.08-0.15

0.03-0.08

3-20

0-15

6-22

0-10

6-11 ay

110-170

0*+135 (+60)

0.07-0.16

0.03-0.08

2-20

0.5-20

6-23

0-7

1-2 yıl

90-165

0*+110 (+60)

0.08-0.16

0.03-0.08

2-18

0.5-21

6-23

0-7

3-4 yıl

70-140

0*+110 (+60)

0.09-0.17

0.04-0.08

1-18

0.5-21

4-24

0-5

5-7 yıl

65-140

0*+110 (+60)

0.09-0.17

0.04-0.08

0.5-14

0.5-24

4-26

0-4

8-11 yıl

60-130

-15*+110 (+60)

0.09-0.17

0.04-0.09

0-14

0.5-25

4-25

0-4

12-15 yıl

65-130

-15*+110 (+60)

0.09-0.18

0.04-0.09

0-14

0.5-21

4-25

0-4

> 16 yıl

50-120

-15*+110 (+50)

0.12-0.20

0.05-0.10

0-14

0.5-23

4-21

0-4

NORMAL YETİŞKİN EKG

 

ÖRNEK AKS HESAPLAMA

V1

 

aVF

Bulunan  AKS derecesi: 30

1. EKG ÇEKİMİ DEĞERLENDİRME

Doğru çekilmiş EKG: D1 de P dalgasına pozitif ve Hız: 25 msn’dir.

Hatalı çekilmiş EKG: D1 de P dalgasına negatiftir.

2. EKG RİTM DEĞERLENDİRME

Normal Ritm: D2’de P dalgası vardır. R-R eşittir ve düzenli olarak QRS dalgasını takip eder.    

Aritmi: (bakınız aritmi konusuna:)

3. EKG  VOLTAJ DEĞERLENDİRME
Normal voltaj: Voltaj nasıl V1,2..6 ‘da R dalgası >8 küçük kareden büyüktür. 

Düşük voltaj: Voltaj nasıl V1,2..6 ‘da R dalgası 8 küçük kareden küçüktür.

Düşük voltaj nedenleri: Perikardit, hipotroidi, şişmanlık, KOAH, MI, sol pnömotorax, tamponat, plevral efüzyon, KMP, anazerka ödem, adrenal yetmezlik vb.
4. EKG AKS DEĞERLENDİRME
Aks hesaplaması: Önceki sayfaya bakınız veya ( normal değerlere bakınız)
Sağ aks sapması: D1 ve aVL’de S>R’tür. Sol aks sapması: D2, D3, ve aVF de S>R’tür.
** 2 Yaş altında sağ ventrikülün dominanttır ve sağ aks vardır.  2-3 yaştan sonra sol ventrikül dominantlaşır ve sol aks derivasyonu belirginleşir.

Sol aks deviasyonu nedenleri: Sol ventrikül hipertrofisi, Sol dal bloğu ve Sol ön hemiblok .

Sağ aks deviasyonu nedenleri: Sağ ventrikül hipertrofisi ve Sağ dal blok.

Superior aks nedenleri: (aVF’de R<S ise. – 30 ve – 90 arasında), Sol ön hemiblok (endokardiyal yastık defekti, triküspit atrezisi) ve Sağ dal bloğu.

5. EKG  P DALGASİ DEĞERLENDİRME

 ** D I, DII, D III ve aVF’de defleksiyonu daima pozitif, aVR’de defleksiyonu daima negatiftir. V4R ve V1 derivasyonlarında defeleksiyonu difazikdir.

Normal Pdalgası: D2’de P boyu 2.5 mV ( 2.5 küçük kare) ve genişliği 10 sn’dir. (2.5 küçük kare)
Uzun P nedenleri: Sağ atrium hipertrofisini ( Pul HT, pulmoner veya  triküspit kapak darlığı.
Geniş çift tepeli P nedenleri: Sol atrium hipertrofisini gözterir. (Mitral kapak darlığı, MY)

   Sol atriyal hipertrofi: D I, DII, D III ve aVF’de çocuklarda ≥ 0.10 sn, bebeklerde ≥ 0.08 sn, hörgüçlü. V1 derivasyonunda difazik olup, negatif defleksiyonu uzamıştır.

   Sağ atriyal hipertrofi: D I, DII, D III ve aVF’de ≥ 3 mm üstündedir.

6. EKG  PR ARALIĞI DEĞERLENDİRME

Normal PR aralığı: Tabloa bakınız. Yetişkinlerde: 0,12-0.20 sn’dir ve D2’ye bakılır.

Uzun PR nedenleri: (>0,20sn,> 5 küçük kare) 1. AV nodal bloklar, vagal uyarı, Miyokardiyal disfonkisyonlar, Dijital intoksikasyonu, Miyokarditler, Konj. KH, ASD, Ebstein anomalisi

Kısa PR nedenleri: (<0,12sn, <3 küçük kare) Wolff-Park-White send, Lown-Ganong-Lev. send. (PR kısa, QRS dar), erken uyarı

7. EKG  QRS ARALIĞI DEĞERLENDİRME

Normal QRS aralığı: Tabloa bakınız (Yetişkin: 0,06-0.10 sn, 1,5-2,5 küçük kare)

Uzun QRS nedenleri: Sol dal bloğu, Sağ dal bloğu, Hiperkalemi, Kinidin, Miyokardiyal disfonksiyon,WPW, Prematüre ventriküler atımlar, Ventriküler taşikardi

8. EKG  QT ARALIĞI DEĞERLENDİRME

Normal QT aralığı: D2’ye bakılır Yetişkin: <0.44 sn, <11 küçük kare (hıza bağımlıdır.)

Uzun QT nedenleri: Hipokalsemi, hipopotasemi, hipotroidi, antikolinerjikler, post MI, Kafa travması, Antiaritmikler, Antipsikotikler, Antidepresanlar, Organofosfatlar, Antibiyotikler ve Antihistaminikler.

Kısa QT nedenleri: Hiperkalsemi ve Dijital etkisi.

9. EKG  Q DAİGASI DEĞERLENDİRME
Patolojik Q:  V1 V2 V3 ve D3 deki tüm Q dalgaları patolojikdir.  Diğer derivasyonlardaki Q/R >1/4 ,se yine patolojiktir. dalgaları aynı derivasyondaki R dalgasının boyunun ¼ ünden büyükse patolojik olarak yorumlanır.

** V4R, V1 ve V2 de derin Q dalgası sağ ventrikül hipertrofisini düşündürür.

** Derin ve geniş Q dalgası miyokardiyal enfarktüslerde gözlenir.

** V5 ve V6 derivasyonlarında Q dalgasının görülmemesi Sol dal bloğunda gözlenir.

10. EKG  T SİVRİLİĞİ DEĞERLENDİRME:
** V4 V5 V6 ‘ de T/S >2/3 ise T sivriliği vardır.

T sivriliği: Hiperkalemi, hiperakut Mİ, zayıflarda ve Sol ventrikül hipertrofisinde görülür.

** T dalgası sivri ve bacakları arasındaki mesafe normal ise hiperpotasemi düşünülmelidir.
** T dalgası sivri ve bacaklar arası mesafe geniş ise subendokardial iskemi söz konusu iken, sivri ve negatif T dalgası varsa subepikardial iskemi düşünülebilir.
11.  EKG  NEGATİFLİĞİ DEĞERLENDİRME
** Tüm derivasyonlara bakılır.
Normal T negatifliği: 6 – 9 yaş için V1 V2 deki T (-) olması, aks sapmalarında T negatifliği olabilir.

T düzleşmesi, negatifliği nedenleri:Hipokalemi, ST depresyonu yapan nedenler, perikarditin geç dönemi, hipotroidi, perikardit, miyokardit (yaygın T negatifliği),  iskemideve digital zehirlenmesinde.

12. EKG  ST ARALIĞI DEĞERLENDİRME

** Tüm derivasyonlara bakılır. Normalde ST İzoelektrik hattadır. J şeklindeki depresyonu normaldir.

ST elevasyonu nedenleri: Akut MI, akut perikardit, anevrizma, hiperkalemi ve  hipotermi

Tüm derivasyonlarda ST çökmesi nedenleri: Perikardit ( frotmanda vardır.), digital zehirlenmesi ve subendokardial MI

ST depresyonu nedenleri: Mİ, posterior Mİ, digoksin, entrikül hipertrofisi, sol dal bloğu, pul. emboli

15. EKG  BLOK DEĞERLENDİRMESİ
I derece blok: PR mesafesi aynıdır ve uzundur. Her P yi QRS takip eder.
II derce blok Mobitz tip 1: PR giderek artar ve bir QRS oluşmaz. Sonra  PR normale döner yine PR giderek artar ve bir QRS oluşmaz,
II derce blok:Mobitz tip 2 :PR normal veya uzun ama tüm PR aynıdır ve arada bir QRS oluşmaz,
III derece A – V blok: ( A – V tam blok ): P, QRS ilişkisizdir. P-P ve QRS-QRS mesafeleri eşittir.

Sol dal bloğu: V1 de patolojik Q vardır, R dalgası yoktur ve V6 da QRS geniştir.

** Sol dal bloğunda V6 da Q ve aVL de Q dalgası olması MI düşündürür.

Sağ dal bloğu: .V1’de RSR görülür. QRS geniş ise komplet dar ise inkomplet dal bloğu vardır.
16. EKG  HİPERTROFİLERİ DEĞERLENDİRME

     ** Vent. hipertrofi tanısında QRS yüksekliği ve R/S oranı önemlidir. Yaşa göre değişiklik gösterir.

Sol ventrikül. Hipertrofisi: V1de S daha derin >26mV ve RV6 da  >35 küçük kare ise sol aks vardır.

Sağ ventrikül. Hipertrofisi:R, V1’de S’den daha uzun, S V6 da daha derindir (95%). Sağ aks olabilir.

Sağ atriyal dilatasyon: P dalgası amplitüdü > 2.5 mmdir.

Sol atriyal dilatasyon: P dalgası çentikli ve süresi >0.10 sn’den uzundur.

Sol atriyal hipertrofi: D I, DII, D III ve aVF’de P çocuklarda: ≥ 0.10 sn, bebeklerde: ≥ 0.08 sn, P dalgası hörgüçlüdür. V1 derivasyonunda difazik olup, negatif defleksiyonu uzamıştır.

Sağ atriyal hipertrofi: D I, DII, D III ve aVF’de P ≥ 3 mm’dir.

     ** Her iki atriumda da hipertrofi varsa hem genişlik hem de amplitüd artmıştır.

Sol Vent. Hipertrofisi (15 yaş): V4-6 da Q dalgası, V4-6 da yüksek R dalgası ve V3-6’de ters T olur.

Sağ vent. hipertrofisi (15 yaş): V1,de Q dalgası, V1-3 de yüksek R dalgası ve V1-2 de ters T dalgası

EKG’ ÖNEMLİ BİLGİLER:

1 günlük yenidoğan: Doğum hipoksisi ve miyokardiyal defekt olan bebekte tüm V’ lerde ters ve alt derivasyonlarda dar Q dalgası olabilir. Ayrıca Miyokardiyal disfonksiyon ve yüksek troponin olabilir.

Miyokardit (18 ay çocuk): Sinüs Taşikardisi ile beraber düşük voltaj ve V1-6.de ters T dalgası olur.

Perikardit (3 yaş çocuk) :II, III & AVFV1-6 ’de yaygın ST elvasyonu olur.

 

EKG’DE DERİVASYONLARI BAĞLAMA ŞEKLİ

EKSTREMİTE DERİVASYONLARI:

D1:Sol kola, negatif elektrod sağ kola

D2: Sol bacağa, negatif elektrod sağ kola

D3: Sol bacağa, negatif elektrod sol kola

aVR: Sağ kola, negatif elektrod diğer ekstremitelere

aVL : Sol kola, negatif elektrod diğer ekstremitelere

aVF: Soll bacağa, negatif elektrod diğer ekstremitelere

PREKORDİYAL DERİVASYONLAR:

V1: Sternumun sağ 4. interkostal aralık ile kesiştiği yere

V2: Sternumun sol 4. interkostal aralık ile kesiştiği yere

V3: V2 ile V4 arasına yerleştirilir.

V4: Midklavikuler hattın 5. interkostal aralığı (meme başı altı)

V5: Ön koltuk çizgisinin 5. interkostal aralık ile kesiştiği yere

V6: Orta koltuk çizgisinin 5. interkostal aralık ile kesiştiği yere yerleştirilir.

 


 

ÖRNEK EKG’LER

Atım: Yetişkin:>100, çocukta: >140, infantt: >160 üzeri

Ritim: Düzenli

P dalgası: Sinüzal taşikardide DI ve aVF de pozitif, SVT’de negatiftir.

P-R : Normal

QRS: Normal, QRS den önce P vardır.

Atım: Yetişkin:140-220 bebeklerde: >220, çocuklarda: >180

Ritim: Düzenli

P dalgası: DI ve aVF de negatiftir.

P-R :Düzenli

QRS: Normal, QRS den önce P var.

Atım: Genelde yavaş, Atrial atım:350-650

Ritim: Düzensiz

P dalgası: Ayırt edilemez

P-R : Ölçülemez

QRS: Normal

 

Atım: Genelde 110, Atrial atım:220-420

Ritim: Düzenli yada değişken

P: 300 civarında

P-R : Ölçülemez

P:QRS: Genelde 2:1 bazen 3:1, bazen ekstra anormal QRS görülür.

Atım: Normal

Ritim: Düzenli ve normal 

P-R : Normal

P:QRS: 1:1

Atım: 180-190

Ritim: Düzenli

P dalgası: Görülmez

QRS: Düzenli, Uzamış

 

Atım: >300

Ritim: Düzensiz

P dalgası: Görülmez

QRS: Belirsiz

   ** ACİL defibrilasyon yapılmalıdır.

Atım: Genelde 100-160

Ritim: Düzenli ve normal

P dalgası: QRS ten önce normal P görülür.

P-R : >5mm.

QRS: Normal

Atım: Yavaş/normal

Ritim: Düzenli/düzensiz

P dalgası: Normal ama QRS ten daha hızlı Oranı 1:1 2,3,4 çevrimi için 1:0.

P-R: P-R giderek uzar, 3-4 atımda bir atlanır.

QRS: Normal

Atım: Yavaş/normal

Ritim: Düzenli

P dalgası:Normal ama QRS ten daha hızlı

P-R : Değişken ama sabittir.

QRS:Uzamış

P:QRS: 2:1, 3:1 ve düzenlidir. Giderek uzar ve 3-4 atımda bir P’siz QRS olur

Atım:Yavaş

Ritim: Düzenli ve yavaş

P dalgası: QRS’ye ilgisizdir. düzenli ama QRS ten daha hızlı

P-R : Değişken

QRS: Uzmış

    Sol ventrikül hipertrofisi:

R, V6 da uzun (95%),  S, V1 de daha derin (95%),  Sol aks olabilir.

** Ventriküler hipertrofi tanısında QRS yüksekliği ve R/S oranı önemlidir. Bu değerler yaşlara göre değişiklik gösterir.

   Sağ ventrikül hipertrofisi:

  R V1 de daha uzun,  S, V6 da daha derin (95% ), Sağ aks olabilir.

   Akut perikardit:

Yaygın ST elevasyonu (II, III, aVF, V2 to V6.)  kas harabiyetine bağlı, ayrıca P-R değişiklikleride olabilir.

 


 

0-15 YAŞ ARASI ÇOCUKLARDA VENTRİKÜL HİPERTROFİSİ

** Tanı için belirli kriterler vardır.

** Yaşa göre normal EKG değerleri için önceki sayfadaki tabloya bakınız.

SAĞ VENTRİKÜL HİPERTROFİSİ:

      ** Çocuklarda göğüs duvarı ince olduğundan voltaj kriterleri daha az önemlidir.

T dalgası: (V4, aVR, V1)

**Bir haftalık ile adolesan dönem arası pozitif T dalgası güçlü bir sağ ventrikül hipertrofisi bulgusudur.

** V1'de yüksek R dalgası ile birlikte negatif T dalgası ise ağır bir hipertrofi bulgusudur.

** V1R dalgası, V6S dalgası, V1 de R/S oranı normal amplitüdleri aşan bu dalgalar da hipertrofi kriterleridir.

** Sağ aks deviasyonu da kriterdir.

** Bebeklerde sağ ventrikül hakimiyeti olduğundan V4R, aVR, V1 ve V2 derivasyonlarında R yüksektir. D I, V5 ve V6 derivasyonlarında da S daha derindir.

Q dalgası: Ağır sağ ventrikül hipertrofilerinde AVR’de Q dalgası bulunması güçlü bir sağ ventrikül hipertrofisi bulgusudur.

Sağ aks derivasyonu: Beklenir.

SOL VENTRİKÜL HİPERTROFİSİ:

      ** Çocuklarda göğüs duvarı ince olduğundan voltaj kriterleri daha az önemlidir.

T dalgası:

   ** V5 ve V6'da 2 günün üzerindeki çocuklarda T dalgası daima pozitiftir.

    ** V6'da yüksek R dalgası ile birlikte negatif T dalgası çok güçlü bir hipertrofi bulgusudur.

V6R dalgası: Yaşa göre normal V6R dalgası amplitüdleri normal değerlerin üzerindeki ölçümler sol ventrikül hipertrofisi bulgusudur.

V1S dalgası: Yaşa göre normal V1S dalgası amplitüdleri normal değerlerin üzerindeki ölçümler sol ventrikül hipertrofisi bulgusudur.

V6R ve V1S toplamları: Yaşa göre normal değerlerin üzerindeki ölçümler sol ventrikül hipertrofisi bulgusudur.

** V5 ve V6 da Q dalgasının silinmesi, bulunmaması sol ventrikülde sistolik yüklenme işareti iken, Q dalgasının daha da derinleşmesi ise sol ventrikülde diyastolik yüklenmeyi (PDA, VSD, MY vb) gösterir.

** Yaşa göre normal V6 Q dalgası amplitüdleri normal değerlerin üzerindeki ölçümler diyastolik yüklenme bulgusudur.

Sol aks deviasyonu: Beklenir.

BİVENTRİKÜLER HİPERTROFİ:

       İlk bulgusu her iki göğüs derivasyonunda da normalin üzerinde voltaj görülmesidir. Normalde tek taraflı ventrikül hipertrofilerinde bir ventriküle ait voltajlar artarken diğerine ait voltajlar azalır. Eğer bir ventriküle ait hipertrofi bulgusu var ve diğer ventrikül voltajı normal ise biventriküler hipertrofi var demektir. Ayrıca V4'te R+S toplamı yaş için normal değerleri aşıyorsa biventriküler hipertrofi vardır.


 

KARDİYOPULMONER RESÜSİTASYON (CPR)

En başta hastanın pupillerine bakılır. Fix dilate mi? (Fix dilateyse  geç kalınmış olabilir. Eğer fix dilate değilse daha uzun süreli resusitasyn yapılabilr. Küçük çocuklarda yeni doğanlarda püpil ışık refleksi geri dönmesi daha sıktır. O yüzden ışık refleksine fazla aldanmamak gerekir.

SIRASIYLA YAPILACAK İŞLEMLER.

** Saliselerin bile çok önemli olduğu unutulmamalı bu yüzden zaman kaybettirecek müdahalelere kalkışılmamalıdır. 

**  ABC uygulanır.

1. Hava yolu: Hastaya solunum için öncelikle uygun pozisyon verilir. Gerekirse aspire edilir.  Airway takılır ya da entübe edilir. Düzgün bir ambulama ile entübasyona yakın bir havalanma sağlanabilir. Bu yüzden zaman kaybettirecekse entübasyona kalkışılmamalıdır.

2. Solunum: Hastanın solunumu kontrol edilir.  Solunum yoksa suni solunum yapılmalıdır.

Ağızdan ağza, maske ile veya entübe edilerek ambulanmalıdır.

** Genelde çocuklarda önce solunum sonra kalp durur. Yetişkinlerde ise önce kalp sonra solunum durur.

**  Hasta ambulanacaksa maske ağız ve burnu sıkıca örtmeli ve hava sızdırmamalıdır.

3. Dolaşım: Hastanın kalp atımı kontrol edilir. Kalp atımı yoksa kalp masajı ve suni solunuma zaman kaybedilmeden başlanmalıdır.

** Düzgün masaj resusitasyonun temelidir. Hasta birkaç saat sadece düzgün masaj ve suni solunumla hayati fonksiyonları korunabilir.

Kardiyak masaj: Çocuk ve erişkinlerde 30/2 (Kalbin perfüzyon süresini arttırmak için)  dakikada en az 100 kere kalp masajı yapılmalıdır. Yenidoğanda 3/1 masaj yapılır. Göğüs kafesi 5 cm içe çökmelidir. Kesinlikle sternumun üstünden masaj yapılmalıdır.

4. İlaç tedavisi:

     Adrenalin: Adrenalin CPR’da ve bradikardide en yararlı temel ilaçtır.

** 1/1000 lik amp. Adrenalin  1/10 sulandırılır. 1/10000 elde edilir.

Doz: Çocuklarda (IV): 1/10000’ten 1 dzm/kg (0.1 ml/kg), Yetişkinlerde(IV):1 mg başlanır. 5 dk’da bir tekrarlanabilir. Damar yolu yoksa Gereğinde Trakeal tüpten 0.1mg/kg (1:1000;0.1 ml/kg) adrenalin verilebilir. Adrenalin sonrası 5ml SF verilmelidir. Kesinlikle fazla adrenalin verilmemeli hastaya daha da zarar verir.

     Atropin: 0,5gr = 1ml, 0.01-0.03 mg/kg/doz (Max: 2mg, Min:0,1 mg). Atropin daha çok, bradikardilerde, vagal uyarının olduğu durumlarda veya entox larda denenebilir. Yoksa etksizdir.

    ** Aritmi varsa kardiyoversiyon yapılmalıdır. Aritmi yoksa yani kardiyak düz çiziyorsa kardiyoversiyonun faydası yoktur yapılmaz.

    Bikarbonat , kalsiyum: Kullanılabilir ama endikasyonları  ve faydası tartışmalıdır.

    Nabızsız VT ve VF: de önce (max:3 defa) joul arttırılarak defibrilasyon yapılır. Ardından adrenalin yapılır. Düzelmezse tekrar defibrilasyon yapılır. Düzelmezse antiaritmik Amiodaron (5 mg/kg IV/IO bolus CORDARONE 150 MG 6 AMPUL) ve Lidokain: 1 mg/kg IV/IO bolus yapılmalıdır. Aralarda mutlaka 2 dk kalp masajı (CPR) yapılıp değerlendirildikten sonra tekrar defibrilasyon yapılabilir.

   ** Klinik sürekli değerlendirilmeli Hemodinami bozulduysa derhal kardiyoversiyon ve gereğinde CPR uygulanmalıdır.

   ** Kalp atımı düzelmez atım 50> veya klinik kötüyse kalp masajı uygulanır.

             Aritmilerde Kardiyoversiyon için  kullanılacak enerji düzeyleri

SvT ,atrial flatter ,ventrikuler taşikardide senkronize tip kullanılır.

       Yetişkin: Sırayla  50 ,75,100,150 J

       Çocuk: Sırayla  SVT de 0,5 j/kg -1 j/kg -,2 j/kg, -3 j/kg -,4 j/kg (Yani 1-2 J/kg arttırılabilir.)

Atrial fibrilasyon, ve ventrikuler fibrilasyonda asenkronize tip kullanılır.

       Yetişkin :300 j, - 360 j

       Çocuklarda: 2 j/kg,- 4 j/kg,- 6 j/kg (Yani 2 J/kg arttırılabilir.)

    ** Hastanın bilinci açıksa dormicum, ketamin propofol vb. ilaçlarla sedatize edilmelidir.

 

 

HİPERTANSİYON (Yetişkinlerde)

     Etyoloji: %92-95’ inin esansiyel, , %5-6 böbrek kaynaklı ve %1-3 diğer nedenlerdir.

     Başlangıçta yapılması gerekli analizler: TİT, TK, BK (TG, HDL, kolesterol dahil), EKG, PA AC grafisi, bakılmalıdır. Tanıya göre ileri tetkiklerde istenebilir.

     Kardiyovasküler risk faktörleri : 55 yaş üstü erkekler, 65 yaş üstü kadınlar, sigara, total kolesterol > % 250 mg,  diyabet, bozulmuş glukoz toleransı, ailede erken kardiyovasküler hastalık, HDL kolesterolde azalma, LDL kolesterolde artma, obesite, diyabette mikroalbuminüri, yüksek fibrinojen, sedanter yaşam, yüksek riskli sosyo-ekonomik grup vb.

     Hedef organ hasarları : Sol ventrikül hipertrofisi (EKG, Tele, EKO), proeinüri ve /veya serum kreatinin düzeylerinde hafif yükselme (% 1.2-2.0 mg), aterosklerotik plağa ait ultrasonografik veya radyolojik bulgu (Aorta, karotis, iliak, femoral ),  retinal arterde yaygın ya da fokal daralma ( I,II) vb.

 

TEDAVİ YAKLAŞIMI

Yüksek-normal

(prehipertansif)

(130-139/85-89)

   Eğer ciddi risk faktörü yoksa genelde sadece yaşam şeklinin değişikliği yeterli olur. Bu hastalar ileride HT olma ihtimallerine karşr en az yılda bir kontredilmelidirler. Ama eğer DM, kalp yetmezliği gibi risk faktörleri varsa ilaç tedavisi hemen başlanmalıdır.

Evre 1 HT

(140-159/90-99)

     Risk faktörü yoksa yaşam şekli değiştirilerek hasta 6 ay sonra kontrole çağırılır. Eğer hala tansiyon değerleri düşmezse ilaç tedavisi başlanır. Risk faktörü varsa ilaç tevdisi hemen başlanır.

Evre 2: 160-179 /100-109

Evre 3: sistol: >180/ >110

Bu hastalara hemen ilaç tedavisi başlanmalıdır.

     Hedef tansiyon değerleri: Tüm hastalarda: <140/90 mmHg, Diyabetiklerde <130/85 mmHg ve Böbrek hastalarında <120/80

     İlaçsız tedavi(yaşam şeklini değiştirme): Özellikle tuz kısıtlaması, zayıflama, alkol ve sigaranın bırakılması, Düzenli egzersiz, hayvansal yağlarla beslenmeyi azaltma, diyetle yeterli K, Mg, Ca alımı

    İlaç tedavisi prensipleri: Öncelikle en düşük dozda tek ilaç başlanmalı, tansiyon 3 ayda konrol altına alınamazsa ilaç 2 katına çıkılır. Yine yanıt alınamzasa diüretik tedaviye eklenir. Eğer yanıt alınırsa ilk ilaç azaltılıp tedaviye devam edilir. Eğer yanıt alınamazsa ilk ilaç tam doza çıkılır. Yine yanıt alınamazsa başka ilaç kombinasyonları denenebilir. Etyoloji araştırılıp hasta hipertansiyon uzmanına sevk edilmelidir. 

   ** Hasta uyumunu artttırmak için uzun etkili, günde tek doz ilaçlar tercih edilmelidir.

   ** Yüksek riskli hastalar 3 ayda bir, düşük riskli hastalar 6 ayda bir kontrol edilip tedavi ona göre düzenlenmelidir.

    Hedeflenen kan basıncına ulaşamama: Hedeflenen kan basıncına ulaşılıp ulaşılamadığı konusundaki kararı genellikle üçüncü ayda vermek gerekir. Yüksek ya da çok yüksek riskli hastalarda bu süre daha kısa tutulmalıdır.

    Tedaviye dirençli hipertansiyon: Diüretik içeren üçlü antihipertansif tedaviye karşın kan basıncının 140 / 90 mmHg’nın altına inmemesi veya yaşlı hastalar için sistolik kan basıncının 160 mmHg’nın altına inmemesi durumudur .

HİPERTANSİF ACİL TEDAVİSİ

    ** Acil hipertansif durumlarda basıncı 2 saatte içinde %25 düşürülmeli daha sonraki 4 saat içinde 160/100 mmHg civarına indirilmelidir.

   ** Ortalama tansiyon 180 mmHg civarında olduğunda serebral ödem ve ansefalopati gelişir. Ensefalopatide (bulantı, kusma, görme bozukluğu) hipertansif tedaviye hızlı yanıt tanı koydurucudur.    

                 İlk seçenek ilaçlar: İV nitroprussid, fenoldopam veya nikardipindir.

   ** MI da dilaltı tercih edilmez IV nitroprussid kullanılır.

   Oral tedavi: Klinik  asemptomatikse ( Nörolojik bulgu başağrısı yoksa) oral tedavi yeterlidir.

        KAPTOPRİL® 25- 50 mg TABLET, furasemid yada diğer antihipertansifler verilebilir.

  Ciddi HT ve İV (Nitroprussid) tedavi: Kesinlikle uygun şartlarda uzman doktor tarafından verilmelidir. Pratisyen hekimler uygun olmayan şartlarda tedaviye kalkışmamalıdır.

 


 

HİPERTANSİYON TEDAVİSİNDE KULLANILAN İLAÇLAR

DURUM

SEÇİLECEK İLAÇ

Diabetik nefropati

ACE inhibitörleri

Tip 2 diyabet

ACE inhibitörleri, düşük doz diüretikler, beta blokerler

Sol vent disfonsiyonu

ACE inhibitörleri

Kalp yetersizliği

ACE inhibitörleri, diüretikler

Yaşlı hastalarda (izole sist HT)

Diüretikler, kalsiyum antagonistleri

Prostat hipertrofisi veya

Alfa blokerler

Glikoz intoler veya dislipidemi

Alfa blokerler

Anjina olanlarda

Beta blokerler, kalsiyum antagonistleri

Taşaritmisi olanlarda

Beta blokerler, kalsiyum antagonistleri (dihidropiridin hariç)

Esansiyel tremor olanlarda

Beta blokerler (nonkardiyoselektif)

Hipertiroidi

Beta blokerler

Osteoporoz

Tiyazid grubu diüretikler

Miyokard infarktüsü

Beta blokerler, diltiazem, verapamil

Migren

B blokerler (nonkardiyoselektif), Ca anta. (dihidrop hariç)

Gebelik

Alfa metil dopa, beta blokerler, kalsiyum antagonistleri

    İyi ilaç kombinasyonlar : (ACE-1+ diüretik), (ACE-1 + KKB) ve (A II ant +diüretik)

                    ** Aynı grubun ilaçları kombine kullanılmamalıdır.

   Duruma göre Kontrendike ilaçlar: Depresyonda B bloker, tip 1-2 diyabette ve dislipidemide Beta blokerle rve yüksek doz diüretikler, KC hastalıklarında labetalol, gutta diüretikler, renovasküler hast olanlarda ACE inh ve anj II reseptör blokerleri kullanılmamalıdır.

BAZI ANTİHİPERTANSİF İLAÇLARIN PİYASA İSİMLERİ

ACE inhibitörleri:

           Ramipril: DELİX® 2.5-5-10 mg 28 Tablet. (tek dozda)

           Silazapril: İNHİBACE® 1-2.5-5 mg 28 tablet (tek dozda)

           Lisinopril :RİLACE® 5-10-20mg 28 tablet (tek dozda) (en uzun etkili)

           Kaptopril: KAPTORİL®  25-50mg 50 tablet (2-3 dozda) (en kısa etkili)

           Enalapril: ENAPRİL® 5-10-20mg 20 tablet (tek dozda)

ACE inhibitörleri + diüretik:

           Ramipril +hidroklorotiyazid: DELİX PLUS® 2.5-12.5mg ve 5-25 mg 28 tablet (tek dozda)

           Silazapril +hidroklorotiyazid: İNHİBACE PLUS® 5-12.5mg 28 tablet (tek dozda)

           Lisinopril +hidroklorotiyazid :RİLACE PLUS® 0-12.5mg 28 tablet (tek dozda) (en uzun etkili)

           Enalapril +hidroklorotiyazid: KONVERİL® PLUS 20-12.5mg 20 tablet (tek dozda)

Anjiyotensin reseptör blokeri:

           Losartan: EKLİPS® 50mg28 tablet (tek dozda)

           İrbasertan: KARVEA® 75-150-300 mg 28 tablet

Anjiyotensin reseptör blokeri+ diüretik:

           Losartan +hidroklorotiyazid: EKLİPS® PLUS50-12.5mg 28 tablet (tek dozda)

           İrbasertan +hidroklorotiyazid: KARVEZİD®E 150-12.5mg ve 300-12.5mg 28 tb (tek dozda)

Diüretikler:Furasemid: DESAL® 40 mg 20 tablet 

                    Spironolakton: AKDACTONE® 25mg (20 tb)-100 mg (16 tb)

                    İndapamid: İNDAPEN® 2.5 mg tablet

Alfa bloker: Doksazosin: CARDURA® 2-4 mg 20 tablet

Beta bloker: Metoprolol tartarat: BELOC® DURULES 200 mg 20 tablet

                      Nebivolol: VASOXEN® 5 mg 28 tablet

                      Propranolol: DİDERAL® 40 mg 20 tablet

Alfa bloker +Beta bloker: Karvedilol: DİLATREND® 6.25-12.5-25mg tablet,

Ca kanal blokeri:Amlodipin: NORVASC® 5-10 mg tablet (tek dozda)

                     Lasidipin: LACİPİL® 4 mg 28 tablet (tek dozda)

 


 

İNFEKTİF ENDOKARDİT

    İnfektif Endokardit  ETKEN

    İnfektif Endokardit NEDENLERİ

    İnfektif Endokardit ETYOLOJİ:

      Bakteriyel, viral veya fungal ajanlana bağlı kalbin endokard veya endotelyal enfeksiyonudur.

      ** Çocuklarda ve yetişkinlerde Streptococcus viridans en sık görülen etkendir. İkinici en sık etken stafilokoklardır.

      ** Çocuk vakaların % 70’inden fazlasını konjenital kalp hastaları oluşturur.

    İnfektif Endokardit BELİRTİLERİ

    İnfektif Endokardit BULGULARI  

    İnfektif Endokardit KLİNİK:

 

       ** Ayrıca hastanın klinik seyri ve genel durumuna bakarak da etkeni tahmin etmek mümkündür.

      Streptokokus viridans:  Sinsi ve yavaş seyirli akut bir tablo oluşturur. Genel durum iyi ateş: 38-38.5C arasındadır.  Vaskülit ve otoimmunite vardır. Prognoz iyidir.

      Stafilokoklar ve pnömokoklar: Kronik ve ağır bir tablo oluştururlar. Genel durum kötü, ateş: 39-40 C arasındadır. Vaskülit ve otoimmunite yoktur. Prognoz kötü ve  Mortalite yüksektir.

       Bulgular: Ateş (% 80-90), Üfürüm (% 80-85, eski, yeni, karakter değiştiren), Yeni oluşan  üfürüm (%10-40), Osler nodülleri (% 7-10 el ve ayak parmaklarının ucunda ağrılı intradermal nodüller), Splinter hem0rajiler (%5-15 tırnak yataklarında lineer lezyonlar), Janeway lezyonları 8% 6-10 el ve ayak tabanlarında küçük, ağrısız eritemli veya hemorajik lezyonlar), Nörolojik anomaliler (% 30-40), Emboli (% 20-40), Splenomegali (% 15-50(, Clubbing (% 10-20), Peteşi (% 10-40), Roth spot (%4-10)

     Septomlar: Ateş (% 80-85 en önemli septomlardandır.), titreme (% 40-75), terleme (% 25),  iştahsızlık, dispne , öksürük, baş ağrısı, bulantı-kusma, karın ağrısı, sırt ağrısı, zayıflama, konfüzyon, myalji, artralji, göğüs ağrısı  

İnfektif Endokardit TANISI:

        Kan kütürü: En önemli tanı koydurucu laboratuar bulgusudur. Hastaların  % 85-90'ında pozitiftir. Antibiyotik  almış hastalarda   % 50-60 pozitiftir

       EKO: Çok yararlıdır. Hareketli vejetasyonların görülmesi, kapak disfonksiyon düzeyinde artış ve miyokardiyal abse oluşumu görülmesi çok değerlidir. <5 mm  vejetasyonlar  % 25 iken saptanabilirken  >6 mmvejetasyonlar % 70 oranında saptanabilir. Trans özofagial EKO’nun duyarlılığı % 88 – 100 , özgüllüğü ise % 91 – 100 ‘dir.

       Laboratuar: Sedim  yüksekliği (% 90-100), Kriyoglobin (+) (% 85-95), Dolaşan İK (% 80-90), Anemi (% 70-90), Lökositoz (% 20-30), Lökopeni (% 5-15), Trombositopeni (% 5-15), Rf (+) (% 40-50), Hipergammagli (% 20-30), Hipokomp. (% 5-15), Proteinüri (% 50-65), Mik. Hematüri (% 30-50)

  İnfektif Endokardit  TEDAVİSİ: 

Kesinlikle kardiyoloji uzmanı tarafından verilmelidir. Uzun süreli yüksek doz ve parenteral antibiyotik  kombinasyonlar tercih edilmelidir.

İNFEKTİF ENDOKARDİT PROFLAKSİSİ

         Profilaksisi gerektiren durumlar: Prostetik kalp kapakları, Kkh, cerrahi olarak oluşturulmuş sistemik-pulmoner şantlar, romatizmal ve diğer kazanılmış kapak hastalıkları, hipertrofik kardiyomiyopati, bakteriyel endokardit hikayesi, MY, mitral valv prolapsusu.

    ** Kapak lezyonu yapmamış geçirilmiş ARA, Kawasaki hastalığında, izole sekundum ASD bağlanmış duktus ve kapatılmış ASD ve fizyolojik, fonksiyonel veya masum üfürümlerde proflaksiye gerek yoktur.

         Profilaksisi gereken işlemler: Kanama yapan tüm diş girişimleri, tonsillektomi ve adenoidektomi, akciğer biyopsisi ve cerrahi girişimleri, rijit bronkoskop ile bronkoskopi, enfekte bir dokuda insizyon veya drenaj, GIS ve ürogenital sistem girişimleri, kalp ameliyatları 

         İnfektif Endokardit  PROFLAKSİ TEDAVİSİ:

         Dental girişimler ve üst solunum yolu cerrahisi için: Oral amoksisilin: < 30 kg için Girişimden 1 saat önce 50mg/kg > 30kg için girişimden 1 saat önce 2 gr verilir.

         Penisilin allerjisi veya depo penisilin alan ARA hastaları için: Oral veya IV Klindamisin < 30kg için girişimden 1 saat önce 20 mg/kg > 30kg için girişimden 1 saat önce 600 mg verilir.

         GİS cerrahisi veya instrumentasyonu ve yüksek riskli hastalar için:(Prostetik kapaklı, endokardit geçirmiş, pulmoner şant veya  kondüit): <30kg için girişimden 30 dk önce ampisilin (50 mg/kg) ve gentamisin  (2 mg/kg (ım/ıv)), >30kg için girişimden 30 dk önce ampisilin (2 gr) ve gentamisin 81.5 mg/kg) verilir.

 


 

 

Anahtar Kelimeler

Yorum Gönder

Toplam Yorum Sayısı 2

Kendi Avatarınızın Görünmesi için Üye Olun!

admin 6 yıl önce yorumlandı

ekg leri görmek için www.ilyasyolbas.com adresini ziyaret ediniz.

0 Kişi beğendi.
Resim

crematory 6 yıl önce yorumlandı

ekglerin hiç birini göremiyorum

0 Kişi beğendi.